درشماره9 مجله هفتگی توفیق درسال 1350آقای دکترعباس توفیق مطلبی درباره دروغ در بخش ته مقاله نوشته بود که عینا در زیر نقل میشود:

 


دروغ هم مثل خیلی دیگر از احتیاجات روزمره اجتماع ما انواع و اقسام دارد:
 
نوع اول دروغ اینست که:من دروغ میگویم. من میدانم که دروغ میگویم. ولی شمانمیدانید که من دروغ میگویم: این یک دروغ طبیعی است که درهمه کشورها هم همینطور است.

نوع دوم دروغ اینست که: من دروغ میگویم. من میدانم که دروغ میگویم. شماهم میدانیدکه من دروغ میگویم. این دروغ هم باز قابل هضم است.

 

نوع سوم دروغ اینست که: من دروغ میگویم. من میدانم که دروغ میگویم. شماهم میدانیدکه من دروغ میگویم. من هم میدانم که شما هم میدانید که من دروغ میگویم.!!!این احمقانه ترین نوع دروغ است. دروغی که همه میدانند و کسی را فریب نمیدهد و فقط گوینده را مفتضح میکند و مردم را عصبانی.


ولی ازاین نوع دروغ مفتضحانه تر و احمقانه ترهم وجود دارد.
نوع چهارم دروغ اینست که: من دروغ میگویم.من میدانم که دروغ میگویم شما هم میدانیدکه من دروغ میگویم. من هم میدانم که شمامیدانید که من دروغ میگویم. شما هم میدانیدکه من هم میدانم که شما هم میدانید که من دروغ میگویم!!!! امروزه درکشور ما در اغلب زمینه ها این نوع دروغ رایج شده و هرکه را در این رشته از دروغ بیشتر دست داشته باشد استادتر و سیاستمدارتر میشناسند.