گاهی اوقات چقدر لازمه که سکوت کنی

ساکت وتنها نظاره گر جمع باشی وصحبتاشون

دیگه هیچ چی واست مهم نباشه

نه تفکر دیگرون نسبت به تو و نه..........

نخوای واسه اثبات خودت وقت بذاری

بذار بگن مریضه عاشقه دیونست و هزار ویک ...............

فقط با ولع آدمها رو نگاه کن که دارن نقش بازی می کنن

و در این نقش ها گاهی اوقات خودشون رو فراموش می کنن

چقدر دلم می خواد بدونم این ادما شبها که با خودشون تنها میشن

چکار می کنن به حال خودشون می خندن یا گریه می کنن....