میوه دوریان (durian) که در پارسی از آن با نام خارگیل یاد شده، بومی آسیای جنوب شرقی بوده و در کشورهای مالزی و اندونزی به وفور یافت می شود.  دوریان (durian) یا همان خارگیل، میوه ای بزرگ به اندازه نارگیل و طول 15 الی 20 سانتی متری است که سطح پوسته خارجی سخت آن پوشیده از خارهای سفت است.

 

وزن هر عدد از این میوه نیز به سه کیلوگرم می رسد.

خارگیل رایحه ای بسیار خوش و قوی دارد و به دلیل رایحه زیاد آن، بردن آن به داخل فرودگاه یا هتل، در بسیاری از شهرها، ممنوع است!

 

این میوه از 600 سال پیش در مالزی و اندونزی مورد مصرف داشته و سرشار از ویتامین C، قند، پتاسیم و اسید آمینه است. در ضمن منبع غنی کربوهیدرات، پروتئین و چربی به شمار می رود.

 

علاوه بر مصرف مغز میوه به صورت خام، از آن در شیرینی، آبنبات و شربت سازی هم استفاده شده و نیز از مخلوط گوشته آن با برنج، نوعی غذایی محلی مخصوص اعیاد و جشن ها درست می کنند.

 

از دیرباز از خارگیل برای تنظیم فشار خون، توانبخشی خانم های باردار و به عنوان نوعی داروی آرامبخش، استفاده می شده است.

 

علاوه بر خود میوه، ریشه و برگ درخت خارگیل هم در مالزی مصرف دارویی داشته و به عنوان مثال برگ درخت را جهت کاهش تب، روی پیشانی بیمار قرار می دهند.

 

 گردآوری: نوشین م

انتشار اولیه در: http://1doost.com/Post-5426.htm